مراقبت های قبل از کاشت مو

در روز عمل کاشت مو فضای آرامش­بخش باید ایجاد شود، با استفاده­ی معمول از مسکن اورال(مصرف از طریق دهان) افزایش می­یابد. دیازپام (Valium) 10 میلی­گرم و زولپیدم (Ambien) 10 میلی­گرم گزینه­های موثر و ایمن هستند. فرصت ارزشمندی برای بحث بیشتر با بیمار و کسان دیگری که با وی حضور دارند در مورد انتظارات و اهداف عمل در هنگام نشانه­گذاری مناطق برنامه­ریزی شده پیوند در بیمار ارائه می­شود.

قبل از عمل کاشت مو

طراحی خط جلویی موی زیبا با ارائه یک نتیجه، با ظاهری طبیعی برای فرد در حال حاضر و  آینده مناسب است. طراحی خط جلویی مو زیبا معمولاً نیازمند ظاهر شدن موی غیرمنظم و پریشان است که دارای ریزش موی کم در قسمت جلوی گیجگاه می­باشد. در طراحی پایه­ی خط جلویی مو، مرکزی­ترین قسمت خط جلویی مو ۸-۱۰ سانتی­متر بالای بینی (ریشه بینی) قرار دارد. سپس، خط جلویی از پهلو بصورت منحنی به سمت بالا میرود ­ وقتی مریض به سمت افقی نگاه می­کند.، خط موی به صورت جانبی به سمت بالا حرکت می کند. این طراحی باعث می شود که قسمت مرکزی خط جلویی مو پایین­ترین (نزدیک به دم) باشد. در بسیاری از بیماران ایجاد مقدار کم موی نامنظم در جلو، طبیعی­تر جلوه می­کند.

در بیماران با ریزش قابل ملاحظه­ای در خط جلویی ناحیه­ی گیجگاهی، پیوند این ناحیه برای ساختن آن به طور بالاتر گاهی مفید است. پیوند­های ریز حاوی ۱-۲ مو، معمولاً برای ایجاد یک ظاهر کم پشت اما طبیعی مو استفاده می­شوند. ایجاد مو در قسمتهای گیجگاهی اغلب به جلوه­ی طبیعی دارد، باعث می­شود که خط موی جانبی به خط جلویی موی برسند حتی اگر خط موی پیوند شده بالا باشد و از این رو مانع از جدا شدن قسمت جلویی شود.

توجه داشته باشید که تمام خطوطی که به منظور مشخص کردن خط جلویی موی کشیده شده، مانند یک الگوی ناهموار طرح می­شوند، که از آن می­توان برای تقلید موی نامنظم طبیعی برای پیوند استفاده کرد. هدف از ایجاد خط جلوی مو، ایجاد یک خط مویی است که به عنوان یک خط قابل تشخیص نباشد.

رویکرد محافظه کارانه هنگامی که پیوند در ناحیه تاج قرار می­گیرد، اهمیت دارد زیرا احتمال افزایش تاج وجود دارد. اگر این اتفاق بیفتد، برای جلوگیری از ظهور یک ناحیه­ی دوناتی شکل طاس در اطراف یک دایره مرکزی از موهای پیوندی، نیاز به پیوند اضافی در آینده لازم است. اغلب، فقط نیمه­ی جلویی تا دو سوم تاج، متراکم پیوند می­شود، در حالی که منطقه باقیمانده با تراکم کمتر با پراکنده­گی ۱ یا ۲ میکروپیوند، پیوند می­شود تا حداقل پوشش را برای جلوگیری از ظهور یک منطقه صیاف آماده کند.

مرحله نهایی قبل از انتقال بیمار به اتاق عمل، تعیین اندازه لازم از ناحیه بخشنده و سپس آراستن موها برای پیوند است. محل بخشندده معمولاً در قسمت بین بالا و پایین پشت سر قرار دارد و از هر گونه منطقه احتمالی ریزش تاج اجتناب می­شود. تعدادی از تکنیک­ها برای تعیین اندازه ناحیه بخشنده مورد نیاز برای ارائه تعداد موی مورد نیاز در نظر گرفته شده است. عمل­های معمول شامل ۱۴۰۰ تا ۲۸۰۰ واحد فولیکولی است، اما عمل­هایی که به اندازه ۳۲۰۰ پیوندک هستند، غیر معمول نیستند. استفاده از یک تراکم­سنج، که تعداد موها را در هر سانتی­متر مربع اندازه­گیری می­کند، روش دقیق­تری برای تعیین اندازه محل بخشنده است. تقریباً ۷۵ واحد فولیکولی از هر سانتی­متر مربع به دست می­آید. بنابراین، یک عمل برنامه­ریزی شده ۲۰۰۰ پیوندکی نیاز به یک نوار بخشنده ۲۴ * ۱ سانتی­متری دارد.

مورد-۱- قبل از عمل و ۶ ماه پس از عمل انجام شده با استفاده از ۲۰۰۰ واحد فولیکولی میکروپیوندی را مشاهده کنید.

مورد-۱- نمای نزدیک خط جلویی موی یک بیمار ۶ ماه پس از یک عمل انجام شده با استفاده از ۲۰۰۰ واحد فولیکولی میکروپیوندی.

مورد-۲- مشاهده قبل و بعد از کاشت ۳۵۰۰ واحد فولیکولی میکروپیوندی در دو عمل.

مورد-۲- نمای نزدیک خط جلوی موی یک بیمار پس از پیوند ۳۵۰۰ واحد فولیکولی میکروپیوندی در دو عمل.

بیمار باید عاری از تمام داروهایی که ممکن است موجب خونریزی شوند مانند آسپیرین، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، رقیق کننده­ی خون، و گیاهان یا مواد غذایی که باعث مشکلات خونریزی می­شوند مانند سیر، گل راعی و ژینکو، باشد. بیمار ممکن است قبل از عمل جراحی یک وعده غذایی سبک داشته باشد و در صورت نیاز مایعات خوراکی داده می­شود.

توصیه های قبل از کاشت مو

به بیماران توصیه می­شود موهای خود را با شامپو در شب قبل یا صبح روز عمل جراحی شستشو دهند. ناحیه ایمن بخشنده (منطقه­ای در ناحیه تحتانی آهیانه و ناحیه پشتی پوست که در آن فولیکول­های مو احتمالاً در طول عمر بیمار باقی می­مانند [۲۵] ) تعیین شده است، موها در آن منطقه باید با قیچی یا موزر به طول حدود ۱ -۲ میلی­متر برسند.

ناحیه بخشندهه و منطقه گیرنده که قرار است در آن پیوند قرار گیرد باید با یک محلول ضد انعقاد پوویدون ید آماده شود. با این حال، تمیز کردن مناطق دریافت کننده و اهداکننده با ۴٪ کلرهگزیدین گلوکونات ممکن است در بیماران با موی سفید یا خاکستری ترجیح داده شود زیرا پودوئید ید می تواند موقتاً فولیکول­های کمرنگ را رنگ کند.

استفاده از آنتی­بیوتیک­های طولانی مدت در جراحی ترمیم مو هنوز بحث برانگیز است. کاهش خطر عفونت زخم باید در برابر افزایش خطر ابتلا به واکنش­های حساسیت شدید و ظهور ارگانیسم­های مقاوم،  افزوده شود. استفاده از آنتی بیوتیک پیشگیرانه موثرتر است در صورت استفاده یک ساعت قبل از عمل و در موارد پیشگیری از آندوکاردیت یا سایر موارد احتیاطی مورد استفاده قرار نگرفته است. نسل اول سفالوسپورین­ها اغلب قبل از عمل استفاده می­شوند. وقتی حساسیت بیش از حد وجود دارد، اریترومایسین یک جایگزین موثر است. این رژیم­های خوراکی پیشگیری­کننده­ی اورال همراه با استفاده از آنتی بیوتیک موضعی بر زخم محل بخشنده بعد از عمل، به کاهش خطر ابتلا به عفونت کمک می­کنند. در بعضی از عمل­ها توصیه به بیماران می­کنند که از آنتی­بیوتیک خوراکی و موضعی به مدت ۳-۵ روز پس از عمل استفاده کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *