حین عمل کاشت مو چه اتفاقی می افتد ؟

آماده­سازی بیمار

بیهوشی

داروهای ضد درد و ضد اضطراب اغلب به صورت خوراکی قبل از عمل جراحی و به صورت داخل وریدی در طول عمل به بیماران داده می­شود. علاوه بر این، بیهوشی موضعی به آرامی و با استفاده از یک سوزن اندازه­ی 30 به منظور کاهش درد به کار می­رود. مدیریت موضعی 1-2٪ لیدوکایین با نسبت 1: 100000 اپی­نفرین در امتداد لبه پایین منطقه بخشنده، بیهوشی زیادی را انجام می­دهد، در حالی که خونریزی داخلی زخم محل بخشنده را به حداقل می­رساند. نفوذ موضعی برای ایجاد یک حلقه­ی دفاعی بیهوشی پیشین برای جلو انداختن منطقه دریافت کننده، روش معمولی برای دستیابی به بیهوشی منطقه دریافت­کننده است. مراقبت باید در هر دو منطقه­ی بخشنده و گیرنده انجام شود میزان لیدوکائین به 7 میلی­گرم بر کیلوگرم با اپی نفرین (حداکثر 500 میلی­گرم) یا 5/4 میلی­گرم بر کیلوگرم بدون اپی نفرین (حداکثر 300 میلی­گرم) محدود شود. بعد از 2 ساعت، بیهوشی موضعی با بوپیواکایین 25/0٪ -5/0٪ با نسبت 1: 100000 به اپی­نفرین (حداکثر 200 میلی­گرم) تقویت می­شود. این مدت حدود 4 ساعت طول ­شد.

تثبیت موقعیت

بیمار باید در یک موقعیت دارزکش یا (کمتر) موقعیت نشسته برای حذف فولیکول­های موی بخشنده قرار گیرد.

جزئیات درون عمل

بیمار در موقعیت نیمه خوابیده قرار گرفته و بیحسی موضعی تزریق می­شود. یک دستگاه تزریق کامپیوتری به نام Wand، که اجازه می­دهد تا تزریق آهسته و کنترل شده، امکان پذیر باشد. اول، به ناحیه بخشنده به صورت سطحی تزریق می­شود و پس از آن تزریق کمی عمیق در طول کل مو به منظور ایجاد بیهوشی موضعی انجام می­شود. اکثر بیماران مسکن اورال دریافت می­کنند، در حالی که بیهوشی موضعی برای بقیه کافی است. در بیماران نادری از مسکن وریدی که توسط یک پرستار بیهوشی ارائه شده است استفاده می­شود. با نشستن بیمار، پوست سر به صورت استریل آماده می­شود. تقریبا 25 میلی­لیتر 1: 50000 اپی­نفرین به منطقه بخشنده جهت تورم تزریق می­شود. نوار بخشنده دوکی به آسانی در سطح زیر پوستی بریده می­شود، که به اجتناب از بریدن ساختارهای عصبی و عروق خونی و سایر عروق کوچکتر کمک می­کند. در صورت لزوم از دستگاه الکتروکوتر استفاده می­شود و برش محل بخشنده با استفاده از یک بخیه ساده 3-0 پلورن با استفاده از فولیکول­های مو به صورت سطحی به منظور کاهش آسیب فشاری و ناحیه آلوپسی ناشی از زخم ناحیه اهدا کننده دوباره انجام می­شود.

در این مرحله، پرسنل جراحی به دو تیم تقسیم می­شوند. نتایج خوب در پیوند مو نیازمند یک تیم بسیار آموزش دیده از دستیاران برای تشریح پیوندک­ها و کمک به کاشت آن­ها است. یک تیم متشکل از کسانی است که عمل بریدن را انجام می­دهند؛ این گروه برش­های نوار بخشنده را به نوارهای باریک بیشتری تقسیم می­کنند که یک واحد فولیکولی گسترده است. سپس این نوارهای باریک را می­توان به پیوندک­های انفرادی متشکل از یک واحد فولیکولی تقسیم کرد. این واحدهای فولیکولی معمولا شامل 2-3 مو، اما می­توانند حاوی 1-4 مو باشند. بافت اضافی بدون مو بریده می­شود تا فقط این واحدهای فولیکولی برای پیوند استفاده شوند.

دستیاران برای بریدن بسیار دقیق، از میکروسکوپ­های دوچشمی برای بریدن پیوندک­ها استفاده می­کنند. این فرآیند سخت و وقت­گیر است اما برای موفقیت این عمل، ضروری است. یک دستیار معمولی می­تواند 100 پیوندک را در یک ساعت برش دهد. از این رو، تیمی متشکل از 6 دستیار می توانند 1800 پیوندک را در 3 ساعت برش دهند. پیوندک­ها با استفاده از تیغه­های اسکالپل اندازه 11 یا تیغه­های دو طرفه، برش بلوک­های تفلون برش داده می­شوند. در حالی که در انتظار پیوندهستند، پیوندک­ها در محلول­های نگهدارنده آزاد ایزوتونیک یا برخی از محلول­های ذخیره­سازی، ذخیره می­شوند. اگر از تکنیک استخراج واحدفولیکولی استفاده می­شود، بیمار معمولاً به صورت رو به پایین قرار می­گیرد و پشت سر آن با اصلاح کردن و سپس بیهوش کردن، آماده می­شود. با استفاده از ابزارهای مختلف استخراج، از جمله پانچ دستی 9/0-1 میلی­متری، یک مته دستی مخصوص طراحی شده یا اخیراً یکی از چندین دستگاه خودکار، واحدهای فولیکولی فردی برداشت می­شوند. از چند صد تا 1800 یا بیشتر می­تواند به­دست آید. این پیوندک­ها به یک محل ذخیره­سازی که در آن منتظر پیوند هستند قرار می­گیرند.

همانطور که پیوندک­ها تحت تجزیه قرار می­گیرند، جراح مکان­های دریافت کننده را ایجاد می­کند. ابزارهای مورد نظر مولف، تیغه­های کوچک مرسوم که برش را با یک تیغه تک لبه انجام می­دهند، است. این تیغه­ها 5/0-9/0 میلی­متر هستند، اما تیغه­های 6/0، 7/0 و 8/0 میلی­متری به ترتیب برای پیوند­ک­های حاوی 1، 2 و 3 مو، استفاده می­شوند. تیغه 6/0 میلی­متر به طور معمول در طول خط جلویی مو مورد استفاده قرار می­گیرد، در حالیکه 1 پیوندک مو جلوتر قرار می­گیرد و 2 پیوندک مو بلافاصله پشت سر آن، پس از برش با تیغه 6/0 یا 7/0 میلی­متر قرار می­گیرد. در نهایت، بسته به اندازه، 3 و گاهی4 پیوندک مو قرار می­گیرند، تیغه 8/0 یا 9/0 میلی­متری برای ایجاد برش در مکان­های باقی­مانده محل دریافت کننده استفاده می­شوند.

مفاهیم متعددی در ساخت مکان­های دریافت کننده مهم هستند، زیرا جهت و موضع این مکان­ها جهت و موضع رشد موهای پیوندی را تعیین می­کند. معمولاً، قسمت پیشین در امتداد خط جلویی، زاویه نفوذ با مکان دریافت کننده بیشتر مورب است. با کار کردن به سمت عقب، همانند قسمت پیشین اما کم­تر اریب در راستای رشد حفظ می­شود. هنگامی که موها در نواحی کم پشت که هنوز دارای موهای اصلی هستند پیوند شدند، جهت مکان­های دریافت کننده، برای جلوگیری از برش عرضی و آسیب به فولیکول­های مو و برای حصول اطمینان از رشد برابر موهای، باید در جهت قرینه­ی رشد این موهای موجود باشند. این مکان­های گیرنده باید بین موهای موجود ساخته شوند تا از برش عرضی فولیکول­های موجود جلوگیری شود. اگر چه این فرآیند یک چالش زمان­گیر است، توجه به جزئیات، جریان تلوژن را کاهش می­دهد (به عنوان مثال، ریزش مو سریع)، زمانی که تعداد قابل توجهی از موها آسیب ببینند، مشاهده می­شود.

در ناحیه تاج، جهت شعاعی رشد موها حفظ می­شود. در قسمت جلوی تاج، موها تمایل به سمت جلو رشد کنند، در حالیکه عقب­تر، موها مستقیم رشد می­کنند. جایی که بین قسمتهای جلویی و پشتی معمولاً یک چرخش دایره­ای دارد. به هر حال، بازسازی ​​این چرخش ضروری است، به ویژه هنگامی که تمام تاج پر شود.

پس از ایجاد مکان­های دریافت کننده، پیوندک ها وارد می­شوند. این یک فرآیند بسیار چالش برانگیز و ظریف است زیرا جابجایی آتروماتیک پیوندک­های انفرادی برای جلوگیری از رشد موها و کاهش آماس پوست سر تعیین­کننده است. برای قرار دادن پیوندک، ابزار مورد نظر انبرک­های منحنی و مستقیم بسیار نازک جواهرسازی  است. این انبرک­ها اجازه می­دهند تا پیوندک­ها با استفاده آن­ها حمل شوند و در چربی زیر جلدی عمق فولیکول قرار گیرند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *